Slapeloze nacht, woordenrijke notitie

Ik ben nu minder een streber, meer een lever. Zoals een overlever iemand is die overleeft, ben ik iemand die leeft: een lever. Niet te verwarren met het orgaan. Eerder wilde ik alles zo goed mogelijk doen. Nee, perfect. Pas dan zou mijn actie, en daarmee ikzelf, van waarde zijn. Nu zeg ik: ‘Fuck dat, ik ben van waarde, no matter what.’ Ik zal je vertellen, dat brengt zo veel rust in mijn kop. Nu steek ik dus niet al die energie in mijn hoofd, maar geniet ik volop van het leven daarbuiten. Dingen zijn voor mij niet meer gauw ernstig en gewichtig. Nog nooit ben ik zo financieel arm geweest, en tegelijkertijd zo spiritueel rijk. De kalmte in mijn hoofd plaveit de schijnbaar hobbelige wegen, zodat ik mijn stappen kan zetten in de enige richting die ik ambieer: voorwaarts. Terwijl ik mijn pad vervolg, steek ik mijn neus in de lucht en verwelkom de gelukzalige geuren. Ik ben onderweg. Ik geniet. Ik leef.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *