Maren Ade gooit clichés overboord met aandoenlijke Toni Erdmann

Review: Toni Erdmann (2016, Maren Ade)

Kapot gênant

Je herinnert je vast wel een moment dat jouw moeder bij jou op school kwam om de broodtrommel te brengen die jij expres was vergeten. Kapot gênant. Of die keer dat vaderlief onverwachts bij jou op kantoor verscheen met een pruik en vals gebit en zich voordeed als een ander persoon. De tweede scenario is misschien iets minder waarschijnlijk in het echte leven, maar voor de serieuze Ines Conradi (Sandra Hüller) is dit werkelijkheid in de Duitse tragikomedie Toni Erdmann. Vader Winfried (Peter Simonischek) gebruikt zijn alter ego Toni Erdmann om haar te laten zien dat een beetje humor in het leven geen kwaad kan.

Lees meer

Suburra: overtuigend zonder omkoperij

Review: Suburra (2016, Stefan Sollima)

Wie niet luisteren wil

Deze review zou eigenlijk moeten worden ingeleid door M83’s Midnight City. De o zo bekende, dansbare, snijdende synthesizertonen creëren tegelijkertijd een onheilspellende sfeer in Stefano Sollima’s hedendaagse maffiathriller Suburra. Nog zeven dagen tot de Apocalyps. De dagen worden afgeteld in zeven hoofdstukken, van 5 tot en met 12 november 2011. Terwijl de paus aan een vertrouweling bekendmaakt dat hij wil aftreden, sluit een van zijn machtige kardinalen een zakelijke deal met Samurai, het maffiahoofd van de zuidelijke families in Rome.

Lees meer

Filmtip: Midnight Special

Midnight Special (2016, Jeff Nichols)

De filmploeg heeft duidelijk niet op jou staan wachten. Terwijl jij op je gemak onderweg was naar het filmhuis, een kaartje en drankje haalde aan de bar, het kaartje liet controleren en in de filmzaal een comfortabele stoel uitkoos om de komende 112 minuten op te zitten, was het verhaal al in volle vaart. Het licht gaat uit, de filmprojector gaat aan en – plof – je zit in een tijdelijk safehouse. Je bent op de vlucht en de overheid zit je op de hielen. Regisseur Jeff Nichols verspilt geen seconde aan enige vorm van inleiding. Je valt middenin het verhaal. In medias res, zoals dat zo mooi heet in het latijn. Iedereen is in opperste staat van paraatheid en dat werkt door tot in jouw bovenkamer. De radars draaien op volle toeren. Wie, wat, waar, waarom? Wie zijn de bad guys? Zijn ze wel echt bad guys? Wat willen ze? Hoe? Wie is dat jongetje met die blauwe duikbril en die enorme oranje gehoorbescherming? Wow, is dat het broertje van Cyclops? Gedurende de film worden de meeste vragen beantwoord. De rest mag jij zelf invullen.

Lees meer

Men & Chicken: de dunne scheidslijn tussen geniaal en gestoord

Analyse: Men & Chicken (2016, Anders Thomas Jensen)

Op een onbewoond eiland

Wat gebeurt er als je kinderen op een afgelegen eiland dropt, ver van de beschaving, en ze daar tien jaar lang aan hun lot overlaat? Waar ze zonder opvoeding, zonder regels, maar met elkaar moeten zien te overleven? Dit vroeg Anders Thomas Jensen zich af toen hij zijn vier kinderen aan de eettafel zag vechten over wie van welk bord mocht eten. Hoewel zijn nieuwsgierigheid groot was, wilde hij zijn kinderen niet als proefdieren afstaan aan het experiment – Jensen blijkt een echte familieman – en werkte zijn voorstelling uit in zijn langverwachte vierde film: Men & Chicken.

Lees meer