Communiceren met een muur


Beeld: Medea Huisman

Ik heb expres een omweg genomen richting centrum. Ik rijd over de Kayersdijk en hoop mijn grote vriend weer ­­te zien. In de verte zie ik al iets bekends opdoemen. Hij maakt vaart en komt steeds dichterbij. Nu reizen wij zij aan zij. Als ik linksaf sla, is hij verdwenen. Hoe vaak reis je nou in gezelschap van een grote gele schildpad? Of 'Mutant' moet ik zeggen, want de kop is die van een schildpad, zijn achterkant bestaat uit tentakels van een ander waterdier. Deze 'Mutant' is het geesteskind van Vlaamse straatkunstenaar Gijs Vanhee. Met hem en zijn landgenoot en collega-straatkunstenaar DZIA heb ik afgesproken bij Klein Berlijn.

Lees meer

Maren Ade gooit clichés overboord met aandoenlijke Toni Erdmann

Review: Toni Erdmann (2016, Maren Ade)

Kapot gênant

Je herinnert je vast wel een moment dat jouw moeder bij jou op school kwam om de broodtrommel te brengen die jij expres was vergeten. Kapot gênant. Of die keer dat vaderlief onverwachts bij jou op kantoor verscheen met een pruik en vals gebit en zich voordeed als een ander persoon. De tweede scenario is misschien iets minder waarschijnlijk in het echte leven, maar voor de serieuze Ines Conradi (Sandra Hüller) is dit werkelijkheid in de Duitse tragikomedie Toni Erdmann. Vader Winfried (Peter Simonischek) gebruikt zijn alter ego Toni Erdmann om haar te laten zien dat een beetje humor in het leven geen kwaad kan.

Lees meer

Suburra: overtuigend zonder omkoperij

Review: Suburra (2016, Stefan Sollima)

Wie niet luisteren wil

Deze review zou eigenlijk moeten worden ingeleid door M83’s Midnight City. De o zo bekende, dansbare, snijdende synthesizertonen creëren tegelijkertijd een onheilspellende sfeer in Stefano Sollima’s hedendaagse maffiathriller Suburra. Nog zeven dagen tot de Apocalyps. De dagen worden afgeteld in zeven hoofdstukken, van 5 tot en met 12 november 2011. Terwijl de paus aan een vertrouweling bekendmaakt dat hij wil aftreden, sluit een van zijn machtige kardinalen een zakelijke deal met Samurai, het maffiahoofd van de zuidelijke families in Rome.

Lees meer

Men & Chicken: de dunne scheidslijn tussen geniaal en gestoord

Analyse: Men & Chicken (2016, Anders Thomas Jensen)

Op een onbewoond eiland

Wat gebeurt er als je kinderen op een afgelegen eiland dropt, ver van de beschaving, en ze daar tien jaar lang aan hun lot overlaat? Waar ze zonder opvoeding, zonder regels, maar met elkaar moeten zien te overleven? Dit vroeg Anders Thomas Jensen zich af toen hij zijn vier kinderen aan de eettafel zag vechten over wie van welk bord mocht eten. Hoewel zijn nieuwsgierigheid groot was, wilde hij zijn kinderen niet als proefdieren afstaan aan het experiment – Jensen blijkt een echte familieman – en werkte zijn voorstelling uit in zijn langverwachte vierde film: Men & Chicken.

Lees meer